ZE ŚWIATA
Problemy ogólnoresortowe
Począwszy od pierwszej wystawy w Londynie w 1851 r. World EXPO zyskiwały na znaczeniu jako wielka arena prezentacji światowych osiągnięć ekonomicznych, naukowych, technologicznych i kulturalnych. Tegoroczna Wystawa Światowa odbędzie się w Szanghaju, największym centrum ekonomicznym i transportowym w Chinach. Władze miasta dążą do przekształcenia Szanghaju w nowoczesną metropolię, chcą zaprezentować światu ekonomiczne osiągnięcia Chin.
EXPO 2010 zajmie powierzchnię 5,28 km2. Szacuje się, że przybędzie 70 mln zwiedzających. Wystawa jest podzielona na pięć głównych segmentów tematycznych:
- społeczne oczekiwania w okresie urbanizacji,
- planowanie i budowanie miast dla zapewnienia lepszego życia,
- działania na rzecz zrównoważonego rozwoju miast,
- kierunki urbanizacji,
- prognozy rozwoju społecznego.
EXPO 2010 jest pierwszym sygnałem dla świata, że Chiny planują budowę systemu transportu publicznego bardziej przyjaznego dla środowiska. W ostatniej dekadzie Chiny zwiększyły 3-krotnie inwestycje w metro i BRT w dużych miastach (wydatki wzrosły z 200 do 600 mld juanów).
W Chinach nastąpił szybki wzrost liczby prywatnych samochodów osobowych, ale rząd stawia na transport publiczny jako podstawowy środek mobilności, mający podstawowe znaczenie dla budowy nowoczesnych miast i lepszego życia.
Na EXPO 2010 UITP (Międzynarodowa Unia Transportu Publicznego) ekspozycją „Transport publiczny: rozwiązanie dla przyszłości” będzie prezentować dotychczasowe osiągnięcia naukowo-techniczne transportu publicznego, najlepsze rozwiązania w zakresie integracji miejskiego transportu publicznego i planowania urbanistycznego. (J.O.)
(Public Transport International nr 1/2010)
Transport kolejowy
We wrześniu 2009 r. rozpoczęto z dwuletnim opóźnieniem próbną eksploatację nowego 72-km odcinka kolei szybkiej HSL Zuid w Holandii. Obsługiwać ją miały pociągi V250 neapolitańskiej firmy Ansaldobreda (poźniej Albatros, teraz Fyra), rozwijające maksymalną prędkość 250 km/h. Jednak ze względu na problemy producenta nie zostały one dopuszczone do ruchu. Prawdopodobnie ten typ pociągu będzie mógł wejść do eksploatacji jesienią 2010 r. Rozwiązaniem tymczasowym miały być stosowane od lat pociągi ciągnione przez lokomotywy z prędkością do 160 km/h, ale i to się opóźniało ze względu na problemy związane z systemem zabezpieczenia ruchu naciągów (ETCS).
Wobec tego przedsiębiorstwo NS Hispeed wprowadziło do ruchu na trasie Amsterdam – port lotniczy Schiphol - Rotterdam wynajęte z Angel Train International lokomotywy typu Traxx firmy Bombardier Transportation z 7 przebudowanymi wagonami typu ICR (17 par pociągów). Ponadto od grudnia 2009 r. na HSL Zuid kursuje 7 par pociągów Thalys, później dojdzie jeszcze 10 par (maksymalna prędkość 300 km/h). Od czerwca 2010 r. pociągi te będą obsługiwać także Bredę i Brukselę. (J.O.)
* * *
W kwietniu 2009 r. po podpisaniu wszystkich niezbędnych umów rozpoczęto w Niemczech wstępny etap realizacji projektu kolejowego „Stuttgart 21”. Zakłada on kompletną przebudowę węzła kolejowego w rejonie Stuttgartu i budowę połączenia z portem lotniczym oraz nowego odcinka kolei szybkiej Wendlingen – Ulm. Finansowanie jest w pełni zapewnione (koszt 5 mld €). Inwestycje mają być zakończone w 2019 r.
Projekt „Stuttgart 21” ma odcinki kolejowe o łącznej długości 57 km, w tym 31 km w tunelach, oraz 18 mostów; na odcinku 29,9 km dopuszczony będzie ruch z prędkością do 250 km/h. Linia Wendlingen - Ulm o długości 56,5 km (5 tuneli o łącznej długości 30,4 km i 37 wiaduktów) będzie dostosowana do maksymalnej prędkości 250 km/h. Ze względu na duże wzniesienia toru ruch pociągów towarowych będzie ograniczony. (J.O.)
* * *
Władze emiratu Katar (1‚2 mln mieszkańców) rozpoczęły realizację programu „Modernizacja i Dywersyfikacja”, którego celem jest uniezależnienie kraju od ropy naftowej i gazu. Jednym z elementów tego programu jest „Strategia Kolejowa”, zakładająca następujące inwestycje: budowa w stolicy Doha 300-km sieci metra (98 stacji), rozbudowa o 505 km sieci kolejowej, w tym 180-km odcinka kolei szybkiej (350 km/h), łączącej stolicę z Bahrajnem, budowa 100-km połączenia z Kataru do Arabii Saudyjskiej (200 km/h); dla przewozów towarowych przewiduje się rozbudowę sieci o 325 km (na większej jej części będzie prowadzony również ruch pasażerski). Łączny koszt tych inwestycji ma wynieść 17 mld €.
W końcu 2009 r. partnerem strategicznym przedsiębiorstwa kolejowego Quatar Railway Comnany zostały koleje niemieckie (DB AG), które mają współpracować w rozwoju szynowego systemu transportu w Katarze. W przedsiębiorstwie Quatay Railway Development Company, zajmującym się planowaniem i zarządzaniem DB International (córka DB AG) ma 49% udziału. (J.O.)
* * *
W końcu 2009 r. australijskie koleje Pacific National wprowadziły do ruchu dostarczone przez Siemensa 6-osiowe lokomotywy typu 7100 o masie 132 t i mocy 4 MW. Prowadzą one w trakcji ukrotnionej (dwie lokomotywy na przedzie, trzecia z tyłu) pociągi węglowe o masie 12.720 t z prędkością 80 km/h na torach o szerokości 1067 mm (Kapspur). Pociągi są wyposażone w regulowane elektronicznie hamulce pneumatyczne ECP.
Dzięki połączeniu elektrycznemu wszystkie wagony hamują jednocześnie, w wyniku czego pociąg o masie 13 tys. t hamuje z prędkości 80 km/h na drodze 650 m. Dotychczasowe systemy hamulcowe miały prawie dwukrotnie dłuższą drogę hamowania. Zastosowanie 3 lokomotyw zamiast dotychczasowych 5 daje oszczędność zużycia energii 2100 kWh, a 4500 kWh oszczędza się dzięki hamowaniu rekuperacyjnemu. Trasa ma długość 380 km. (J.O.)
(ZEVrail nr 1+2/2010)
W styczniu 2010 r. prezes kolei amerykańskich Amtrak przedstawił program inwestycyjny, który ma teraz szansę na realizację z uwagi na nową strategię kolejową ekipy prezydenta Baracka Obamy, nastawioną na rozwój kolejowych przewozów pasażerskich i budowę linii dużej prędkości.
Największym zadaniem dla Amtraka będzie wymiana taboru, by mógł on sprostać przyszłym przewozom pasażerskim. W pierwszym etapie zakupione będzie kilkaset wagonów (zwykłych i piętrowych) oraz ponad 100 lokomotyw. Tabor ten ma być wyprodukowany w Stanach Zjednoczonych.
Planowana jest także wymiana zespołów dużej prędkości Acela (prawie 1.500 pojazdów). Na ten zakup konieczne będzie dofinansowanie, o co Amtrak zwróci się do Kongresu USA.
Zgodnie z American Recovery & Reinvestment Act w 2010 r. na finansowanie transportu szynowego przeznacza się 1,3 mld USD, dodatkowo Amtrak wydatkuje w tym roku 442 mln USD na modernizację Korytarza Północno-Wschodniego (NEC) i budowę nowych urządzeń do utrzymania taboru w zakładach w Los Angeles, Seattle i Miami. Dla pełnego zmodernizowania korytarza NEC potrzeba 16 mld USD. (M.R.)
(Railway Gazette International nr 2/2010)
Transport zbiorowy w Szwajcarii w 2030 r. był tematem sympozjum „Suissetraffice”, które odbyło się w listopadzie 2009 r. w Bernie. Dyskusje uczestników sympozjum koncentrowało się na transporcie kolejowym.
Szwajcaria ma gęstą i dobrze zorganizowaną sieć kolejową, która pomimo trudnego terenu jest sprawna i szeroko wykorzystywana. Jednak ostatnio koleje szwajcarskie padły ofiarą własnego sukcesu. W ostatnich 2 latach liczba pasażerów znacznie przekroczyła prognozowany poziom, zwłaszcza na liniach podmiejskich, co spowodowało szereg „wąskich gardeł”. Ponieważ ten trend wzrostowy ma się utrzymywać, niezbędne są działania ratunkowe.
Programem rozwoju kolei do 2030 r. kieruje Federalne Biuro Transportu (BAV), które podjęło już w tym celu konkretne kroki. Prace nad rozbudową Szwajcarskich Kolei Federalnych SBB (Schweizerische Bundesbahnen) rozpoczną się w 2011 r. Głównym celem ma być poprawa przelotowości linii i zwiększenie liczby połączeń. Budżet inwestycyjny wynosi 5,4 mld CHF (5,5 mld USD). BAV chce zrealizować większość projektów modernizacji sieci, wszystkie plany nie mają szansy na realizację ze względu na koszty. Nie zostaną na przykład przebudowane dworce na podziemne.
„Wąskie gardła” ma częściowo rozwiązać dostawa wagonów piętrowych dla SBB, która nastąpi w czerwcu 2010 r. Konieczne jest też odpowiednie utrzymanie mocno eksploatowanej sieci kolejowej, w przyszłości - gdy zostaną zastosowane nowe urządzenia - utrzymanie będzie jeszcze więcej kosztować.
Aby te plany mogły być zrealizowane, potrzebne jest odpowiednie finansowanie. Inwestycje kolejowe w następnych 20 latach będą zależne wielkości funduszy, jakie będzie można na nie pozyskać. Ponieważ koszty stałe transportu kolejowego są bardzo wysokie, zwłaszcza w kraju tak górzystym jak Szwajcaria, tradycyjne finansowanie z wpływów z opłat drogowych, opłat za przewóz samochodów ciężarowych FinöV i z podatku od benzyny nie wystarczy. Rozważane są dodatkowe źródła, m. in. nowe formy opodatkowania, wpływy z rozbudowy sieci parkingów „Parkuj i Jedź”. (M.R.)
(International Railway Journal nr 2/2010)
Transport miejski
Konsorcjum firm czeskich Metrostav i Hochtief CZ wygrało przetarg wartości 18,7 mld KC na budowę wydłużenia linii A metra praskiego o 6 km w kierunku zachodnim, od stacji Dejvická do stacji Motol (3 stacje pośrednie). Prace mają się rozpocząć w marcu 2010 r. i zakończyć się w 2015-2016 r. Dwie dalsze fazy wydłużenia linii A o 6,9 km (do międzynarodowego portu lotniczego Letiste Ruzyne) przewidziane są do 2021 r. (M.R.)
* * *
Pod koniec grudnia 2009 r. otwarto w Kantonie (Guangzhou) linię metra nr 5 i krótkie wydłużenie linii nr 4. Łączna długość linii metra wynosi teraz 150 km (88 stacji). Linia 5 ma 31,9 km i 24 stacje. Biegnie ona z zachodniej części miasta na wschód; ma stacje styczne z pozostałymi czterema liniami. Linię 5 obsługują 22 6-wagonowe pociągi.
Linia nr 4 została wydłużona od stacji Wanshengwei w kierunku północnym; łączy się z linią 5.
Kolejne linie mają być otwarte przed Igrzyskami Azjatyckimi, które odbędą się w listopadzie 2010 r. W ten sposób do końca roku sieć metra w Kantonie wydłuży się do ok. 220 km. (M.R.)
* * *
W Szanghaju otwarto nową linię metra (linia 11) i wydłużenie linii 9. Obie nowo zbudowane linie przechodzą 3-miesięczną próbną eksploatację. Początkowo linie będą czynne w godzinach 900 – 1600, docelowo pracować będą od 530 do 2300.
Linia 11 biegnie z północnego zachodu miasta do centrum; ma 33 km i 16 stacji. Jest obsługiwana przez 12 pociągów 6-wagonowych. Zespoły są rodzimej produkcji, osiągają prędkość maks. 100 km/h. Linia 9 została wydłużona o 12 km i obecnie ma połączenie z liniami 2, 4 i 6. (M.R.)
(Railway Gazette International nr 2/2010)
W listopadzie 2009 r. zarząd transportu Belgradu (stolicy Serbii) podpisał umowę wartości 70 mln € z hiszpańską firmą CAF (Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles) na zakup 30 niskopodłogowych tramwajów typu Urbos. Zakup będzie sfinansowany z budżetu miasta i pożyczki z Europejskiego Banku Inwestycyjnego (20 mln €). Będą to 5-członowe, w 100% niskopodłogowe, jednokierunkowe tramwaje na tor o szerokości 1000 mm. Każdy tramwaj (33 m długości i 2.300 mm szerokości) będzie oparty na dwóch wózkach silnikowych i jednym wózku tocznym. Będzie miał sześcioro drzwi i pojemność 242 pasażerów. Pierwszy tramwaj ma być dostarczony w ciągu dwóch lat, a cała dostawa ma się zakończyć w 3 lata.
Wobec rosnącego zatłoczenia ulic Belgradu, niezależnie od zakupu tramwajów, obecny zarząd miasta rozważa jeszcze raz budowę podziemnego metra. Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju analizuje możliwość udzielenia Belgradowi pożyczki w wysokości 25 mln € na sfinansowanie modernizacji kolei podmiejskich w aglomeracji belgradzkiej. Ta inwestycja ma kosztować 88,5 mln €. (M.R.)
* * *
Burmistrz Izmiru (Turcja) podpisał z CSR Zhuzhou Fu Jiangua (Chiny) umowę wartości 350 mln juanów na zakup 8 pociągów metra. Będą to 4-wagonowe składy wyposażone w klimatyzację, podobne do kursujących już w metrze w Izmirze 45 składów produkcji Adtranz (Niemcy). Prędkość maks. pociągu - 80 km/h, pojemność - 1000 pasażerów. Pudła wagonów będą wykonane z aluminium, każdy wagon będzie miał 23,6 m długości i 2 650 mm szerokości. Dostawy mają rozpocząć się w październiku 2011 r., ostatni skład ma być dostarczony do końca kwietnia 2012 r.
Obecnie Izmir ma jedną linię metra o długości 11,6 km (10 stacji), ale w budowie jest jej wydłużenie (o 5,2 km) w kierunku zachodnim. Na nowym odcinku będzie 6 stacji. Planowane są dalsze wydłużenia. (M.R.)
* * *
Hyundai Rotem (Korea Płd) rozpoczęła dostawy 14 pociągów dla linii 4 (Żółtej) metra w Sao Paulo. Są to 6-wagonowe zespoły do jazdy automatycznej.
Linia 4 (12,4 km) jest budowana w formule PPP przez brazylijskie konsorcjum Merto Quatro, które uzyskało 30-letnią koncesje na eksploatację linii. Pierwszy odcinek linii ma być otwarty w marcu 2010 r., pozostała część – w 2013 r. Będzie to pierwsza automatyczna linia metra w Ameryce Południowej. (M.R.)
(Railway Gazette International nr 12/2009)
Data utworzenia: 22/04/2010 @ 17:06
Ostatnie zmiany: 22/04/2010 @ 17:06
Kategoria: BI Numer 2010/03
Strona czytana 472 razy
 Podgląd wydruku
 Wersja do druku
|
Katalogi on-line
Katalogi on-line
Ze świata
wizyt
wizyt online
Góra